Over kwetsbaarheid, verbondenheid, (maatschappelijke) acceptatie, rock ’n roll en meer
Ik zat laatst in de auto na een behoorlijk heftig en emotioneel gesprek wat uiteindelijk goed is afgelopen. Ondertussen rij ik in de auto om mijn zoontje van school op te halen en wil gewoon even keihard een nummer van Johnny Cash draaien in de auto. ‘Hang up my rock ‘n roll shoes’. In dit nummer zingt Johnny Cash doe wat je wilt maar vraag me alsjeblieft niet om mijn rock n roll schoenen aan de spreekwoordelijke wilgen te hangen. Hij wil hiermee dus eigenlijk zeggen: je kan met mij doen wat je wil, er kan gebeuren wat er moet gebeuren, maar neem mij mijn muziek en dansen niet af. Dit doet me denken aan verhalen van vroeger waarbij het bij mijn opa en oma gezellig was thuis en er mensen op bezoek kwamen en werd gezongen en werd muziek gemaakt met een mondharmonica, met de gitaar, er werd gedanst, er werden wat drankjes gedronken, en werkt vooral plezier gemaakt. Even de zorgen vergeten.
Waarom dit beeld mij ineens te binnen schoot? Nou, het is weer een klein cadeautje van het Universum ofzo. Een soort puzzelstukje wat op de plek valt, want laatst bij Zomergasten was Bessel van der Kolk te gast. In het 3.5 uur durende interview gaf Bessel aan dat verschillende culturen, niet per se onze westerse, traumaverwerking doen middels het lichaam, door te dansen, door zingen, door samen zijn. Hij verwees hierbij vooral naar de pijn die tijdens de apartheid is ontstaan, zijn ontmoeting met Desmond Tutu, en dat in de rechtszaak omtrent Apartheid emoties van getuigen uiteraard vaak hoog opliepen als zij hen verhaal deelden. Als het deze mensen te veel werd, werd er letterlijk gestopt in de rechtszaal, mensen begonnen samen te zingen, en zelfs de rechter was er om ontroerd. Gewoon om heel even af te koppelen van het traumatische verhaal, waar cognitief over gesproken werd, maar om vervolgens het lichaam niet te negeren in dit vreselijk verdrietige gevoel, door te dansen en te zingen, door letterlijk die shit eruit te dansen, door even te zijn.
Nee, dit is geen wetenschappelijk onderzoek, maar een inzicht van mij wat ik op dit moment tot mij hebt gekregen op basis van informatie en ervaringen die ik heb opgedaan via anderen, op basis van mijn interesse in het mens zijn, interesse in wetenschap, interesse in spiritualiteit, psychologie en andere culturen. Maar vooral; het doorvertellen van de verhalen, zodat andere mensen er iets aan hebben, hopelijk. Zodat ik een ander met mijn verhaal / inzicht wellicht weer een stukje verbondenheid / herkenning geef, ik een lichtje op zijn pad breng. Mijn / onze voorouders deden dit al, en kennelijk zijn wij hier en nu om toch soort van een beetje het wiel opnieuw uit te vinden. Het wiel van mens zijn. Het wiel van oordeelloos gewoon je emoties er mogen laten zijn en door te voelen in heel je lichaam. In je hoofd, in je keel, de tranen in je ogen, de vlinders in je buik omdat iemand met je mee danst, iemand die jou op zo’n moment echt bewust ziet, het schept verbinding. Verbondenheid is ook echt het thema van deze week bij mij. Alsmede, wanneer ben je een goede therapeut? Nou, ik denk als je je echt verbindt met mensen, de therapeutische alliance. Steven Hayes heeft er vandaag ook nog een machtig mooi artikel over geschreven, dat die relatie ertoe doet. Maar niet alleen die relatie, maar ook mindfulness en psychologische flexibiliteit die mensen mee naar huis mogen nemen na de therapie, maar dat gaat dus beter als die therapeutische alliantie (de relatie tussen therapeut en client) van die orde is, dat de client zich gezien voelt, de behandellaar een oordeelloze houding heeft, de client zich op een diep niveau geaccepteerd voelt voor degene die hij/zij is. Het vermogen om psychologisch flexibel te zijn houdt in: de manier waarop je met dingen om gaat, het jezelf toestaan niet rigide te zijn en te denken ‘zo ben ik nou eenmaal’. Het vermogen om na een traumatische (of vervelende) gebeurtenis je er niet van laten weerhouden je waarden te blijven volgen en de dingen te doen die jou gelukkig maken (ook al is dat soms eng). En dat brengt mij weer terug bij het verhaal van de muziek, de dansende Zuid-Afrikanen, de verbondenheid. Ik zou heel graag psychologische flexibiliteit zien bij alle mensen, en dat begint mijn inziens ook bij dat we elkaar gaan accepteren en dat we de taboes op ‘emoties laten zien in het openbaar’ voorgoed en altijd gaan begraven. Tuurlijk heb je gepast gedrag in bepaalde situaties, ik vind niet dat we als beesten dansend en krijsend door het leven moeten gaan. Tuurlijk hebben we onze verantwoordelijkheden, zo bedoel ik het ook helemaal niet. Maar wat ik wel bedoel, is dat het fijn zou zijn als we allemaal een stukje flexibeler en meer oordeelloos zouden worden naar elkaar toe. Zodat de drempel om therapie te zoeken voor mensen ook een stuk lager wordt, omdat onze samenleving in zo’n situatie dan ook al laat zien dat jij er met jouw emoties en jouw verleden er gewoon mag zijn, dat je gezien wordt. Ik zie ook steeds meer super inspirerende en kwetsbare verhalen van mensen op Linkedin en elders op de sociale kanalen. Alsof het algemene menselijke gevoel er gewoon steeds meer mag zijn, als een prachtig domino effect van het ene verhaal wat het andere verhaal (eindelijk) doet uitkomen. Ik kan alleen maar dromen Van de positieve effecten bovenop, die dat teweeg gaat brengen bij therapieën. Mensen die de therapie kamer instappen en meteen al een drempelverlaging voelen omdat ze in de openbaarheid ook gewoon steeds er mogen zijn.
En allemaal dit in mijn mind (en hart) door Johnny Cash zijn rock-‘n-roll schoenen…Oh ja, dat nummer staat op een van mijn favoriete albums van hem: ‘Out among the stars’. Tussen de sterren. Als mens zijn we maar een klein onderdeel van het Universum. Maar als we ons ook realiseren dat we van sterrenstof zijn gemaakt, moeten we die rock ’n roll schoenen maar eens meer gaan gebruiken met elkaar ? Dan sluit ik hem graag af met en voor mij favoriete citaat van Gandhi. You have to be the change you wish to see in de World. Ik hoop dat ik dat zelf een beetje doe door dit weer te delen. Groetjes Esther
Meer weten over wat ik kan doen als holistisch therapeut bij jouw klachten als onrust, emotionele klachten?
Kijk als je wat meer informatie en / of ondersteuning zoekt even een kijkje op mijn website www.lichtreis.com. Ik werk op een holistische manier, ik beschouw de mens als 1 geheel, en kijk naar het fysieke, emotionele, mentale, energetische en spirituele niveau. Ik werk als WO psycholoog (en als mens) graag met evidendence based methoden zoals acceptatie en commitment therapie (ACT), Mindfulness en Reiki in mijn praktijk in Best, vlakbij Eindhoven. Op mijn website vind je meer informatie, ook met filmpjes als je dat fijner vind, waarin je alvast gratis wat inzichten kan opdoen voor jezelf nu. Tevens biedt ik een gratis kennismaking aan van 30 minuten voor je vragen, om te kijken of we samen een match zijn om ervoor te zorgen dat jouw klachten verdwijnen. Geheel vrijblijvend. Omdat ik dat menselijk vind, want het is al vervelend genoeg, als je klachten ervaart zoals emotionele onrust, of onrust in je hoofd en / of lijf enzovoort.

