adminSleutelwoorden: wetenschappelijk onderzoek, chakra, chakra’s, bioveld, menselijke elektromagnetische straling, subtiel lichaam, energie, Geneeskunde, energetische genezing
Ik ben de laatste maanden enorm bezig met Mindfulness. En volgende maand start ik mijn opleiding tot Mindfulness Trainer (basis) bij SeeTrue Opleidingen in Maastricht. Ik ga een retraite-achtige week in waarin ik mezelf compleet onderdompel in de materie. Ik kijk er enorm naar uit, want achter de schermen wordt hard gewerkt aan een nieuwe richting voor mijn praktijk. Daarnaast ben ik helemaal verheugd dat ik ook nog ga werken op het snijvlak van zorg en onderwijs! In een geweldige parttime baan die helemaal aansluit bij mijn interesses, kennis en kunde, en waar ik me verder mag gaan ontwikkelen in de richting waar mijn hart voor klopt! Waarom dan nu een artikel over Chakra’s? Nou, ik merk dat ik vaak ‘geïrriteerd’ raak bij dat woord. Als ik het hoor in mijn Yoga les, of in mijn opleiding tot holistisch therapeut, of erover lees, of elders. Omdat ik nu vooral veel focus op Mindfulness. Maar toch… het knaagt en irriteert me. En dus, anno 2023, dacht ik zo, is er vast wel wetenschappelijk onderzoek naar Chakra’s gedaan. En laat ik dus die irritatie eens op een mindfulle manier aanschouwen. Want als er daadwerkelijk zoveel mensen zijn die baat hebben bij visualisaties over het openen en laten doorstromen van Chakra’s, (ook dus bij de Reiki behandelingen) is er vast een geïnteresseerde wetenschapper (of meerdere) die daar onderzoek naar heeft gedaan. Die irritatie van mij wil me overigens iets vertellen. We zijn geneigd om dat soort ‘vervelende’ gevoelens te negeren of er zo snel mogelijk vanaf te komen. Maar daar saboteer je alleen maar jezelf mee en je eigen flow van energie. Niet doen dus. Kijk ernaar met een open houding, en vervolgens ga je onderzoek doen en dit artikel tikken op je pc 😉 Mooi toch! Lekker Mindful haha. Laat ik eens beginnen met een introductie over Chakra’s.
Chakra-theorie volgde het Vedische concept dat levende wezens energie zijn, niet alleen geest-lichaam-materie. Het kostte de wetenschap 5000 jaar om dit te accepteren via de relativiteitstheorie van Einstein, gevolgd door David Bohm en anderen. David Bohm is misschien wel één van de meest ondergewaardeerde wetenschappelijke denkers van onze tijd. Hoewel hij sterk werd beïnvloed door wetenschappers als Albert Einstein, Robert Oppenheimer en Niels Bohr, werd hij ook geïnspireerd door mystiek. In de jaren zeventig en tachtig kwam hij in contact met religieuze leiders als Jiddu Krishnamurti en de Dalai Lama die zijn werk mede hebben gevormd.
Zowel in de wetenschap als in de filosofie was Bohm’s voornaamste zoektocht het begrijpen van de aard van de werkelijkheid in het algemeen en van het bewustzijn in het bijzonder. Als energiewezens zijn we golven, als geest-lichaam materie zijn we deeltjes, en in het algemeen kunnen we beide zijn, als quanta. Net als bij subatomaire deeltjes is ook ons bestaan onzeker; ook wij zijn lokaal en op afstand verstrikt. Meer weten over dit? Link naar volledige documentaire op Youtube van David Bohm.
‘Is there scientific evidence fot Chakra’s?’ zo heet het artikel en de literatuur studie van Prof. Dr. Margaret Moga. Een associate professor van de University of Indiana (school of medicine, department of anatomy, physiology and cell biology. Een prachtig artikel, welke ik zal vertalen voor jullie hieronder, zodat je het helemaal kan lezen als je interesse hebt.
Voor degene die wat minder van lange artikelen houden deel ik het volgende; ze heeft via PubMed (dat is een database waar zo’n beetje alle wetenschappelijk gepubliceerde artikelen te vinden zijn over de gezondheidswetenschappen) met zoekwoorden (“chakra”, “chakras”, “scientific studies of the chakras”, “science of chakras”, and “human electromagnetic radiation”) naar wetenschappelijk gepubliceerde artikelen gezocht. Vervolgens kwamen daar 16 relevante artikelen uit die ze nader heeft bekeken. Wat hebben die onderzoekers in hun 16 studies gevonden? Ik citeer (voor de liefhebber, anders even door naar de volgende alinea):
De onderzoeksmethode:
In PubMed werden zestien peer-reviewed artikelen gevonden. Op basis van onderwerp
materie, kunnen deze artikelen worden onderverdeeld in drie subonderwerpen: anatomische studies van chakra locaties (n=2); theoretische beoordelingen van subtiele anatomie; en klinische studies van lichaam en geest therapieën. Google Scholar en ResearchGate leverden een klein aantal studies op in congresverslagen en niet-geïndexeerde databases. Twee fysiologische studies waren gevonden in boeken (Motoyama, 1981; Hunt, 1996).
Vervolgens heeft ze al die studies dus bekeken. Wil je dit lezen, dan volgt hieronder de vertaling. Wil je dit niet lezen, scroll dan even door naar beneden naar de conclusie. Ik start hieronder namelijk even bij het begin en de introductie.
Introductie
Chakra’s maken deel uit van oosterse spirituele tradities en westerse bioveldtherapieën. In
dit verhalende overzicht worden, anatomisch en fysiologisch bewijs ter ondersteuning van chakra’s als wetenschappelijk detecteerbare structuren onderzocht. Hoewel er weinig wetenschappelijke studies zijn geweest van de chakra’s, suggereert bewijs dat chakra’s elektromagnetische straling kunnen uitzenden en worden geassocieerd met onderliggende zenuwplexussen.
Het ontstaan van de materie:
Het chakra-systeem is ongeveer 1000 jaar geleden in India ontstaan als onderdeel van de Hindoe en Boeddhistische tantrische yogatradities (Feuerstein, 2001). Bij tantrische yoga mediteren beoefenaars op de chakra’s om hogere staten van bewustzijn te bereiken (Motoyama, 1981). Chakra’s werden voor het eerst geïntroduceerd in het Westen door de Theosophical Society in 1880 (Leland, 2016). Een Westerse versie van het chakrasysteem is verder ontwikkeld door psychologen, filosofen en lichaamswerkers tijdens de Human Potential Movement in de jaren zestig en jaren 70. In het westerse systeem bieden chakra’s een psychologische kaart voor zelfontwikkeling en een pad van genezing voor zichzelf en anderen (Judith, 2004). Momenteel zijn chakra’s een populair onderwerp in New Age spiritualiteit en genezing, en biofield therapieën (Gerber, 2000; Dale, 2009). New Age beoefenaars beschrijven een subtiele anatomie van het menselijk lichaam, waaronder: een aura of bioveld; energie meridianen van kanalen en chakra’s, die worden beschouwd als “energiecentra” die de stroom van prana beheersen of levenskracht in het mentale, emotionele en fysieke lichaam. Terwijl chakra’s deel uitmaken van het subtiele lichaam in veel spirituele tradities, het is niet duidelijk of ze een anatomische of fysiologische basis, vergelijkbaar met acupunctuurpunten of meridianen in de Traditioneel Chinese Geneeskunde (Ahn et al., 2008). In deze review onderzoekt Prof. Dr. Margaret Moga wetenschappelijk bewijs ter ondersteuning van de subtiele energiestructuren die bekend staan als chakra’s.
Resultaten van het onderzoek:
In PubMed werden zestien peer-reviewed artikelen gevonden.
Anatomische studies:
In een zeer vroege tekst merkte Leadbeter (1927) op dat de middellijnchakra’s dicht bij de belangrijkste neurologische plexussen liggen, wat wijst op een verband tussen de chakra’s en het zenuwstelsel. Rokade (2017) constateerde onlangs dat de cardiale plexus van zenuwen bevindt zich aan de basis van het hart, in de nabijheid van het hartchakra. Het muladhara-chakra (basis- of wortelchakra) is nauw verbonden met de inferieure hypogastrische plexus en zijn subplexussen (Sweta et al., 2018). Deze onderzoeken ondersteunen de hypothese die de middellijnchakra’s neuroanatomische correlaten hebben.
Fysiologische studies:
Twee vroege studies zijn te vinden in boeken geschreven door wetenschappers. In ‘Theorieën van the Chakras’Theories of the Chakra’s’ beschrijft Motoyama (1981) een reeks voorbereidende experimenten bij het onderzoeken van elektrische, magnetische en optische emissies van chakra’s tijdens meditatie. Bij deze experimenten zaten ervaren mediteerders op een stoel in een elektrostatisch afgeschermde, donkere ruimte. Een ronde koperen elektrode en een foto-elektrische cel werden voor een bepaalde chakra geplaatst, met nog een koperen elektrode op een ‘controle chakra plek’. Er werd een magnetometer op de vloer geplaatst in de buurt van de proefpersoon. De proefpersoon werd gevraagd om op één chakra te mediteren/. De proefpersoon werd ook gevraagd om op een knop voor hem/haar te drukken als ze ook maar enige sensaties voelde in de buurt van het chakra waarop ze aan het mediteren waren. Tijdens periodes van chakra-emissie werd een zwak licht gedetecteerd door de foto-elektrische cel en hoogfrequente oscillaties werden gedetecteerd met de koperen elektrode naast het actieve chakra, maar niet op het controlechakra. De auteur
heeft kopieën van de experimentele opnames in zijn boek, die bewijs leveren dat chakra’s meetbare, detecteerbare energie kunnen uitstralen. Volgens Motoyama: “wanneer de niet-fysieke [geest] interacteert met het fysieke [lichaam], zijn er verstoringen in de fysieke ruimte (physical space) met meetbare straling.”
Hunt (1977, 1996) beschrijft haar chakra-experimenten in ‘Infinite Mind’ en in een projectverslag aan het Dr. Ida Rolf Instituut. Als een maat voor chakra-elektriciteit activiteit, Hunt bevestigde elektromyografische (EMG) oppervlakte-elektroden op 9 chakra-/acupunctuurlocaties bij 4 proefpersonen, die elk 10 structurele integratie (“Rolfing”, d.w.z. diepe massage) helende sessies ontvingen, voor een totaal van 40 opgenomen sessies. Elektrodeplaatsingen varieerden per experiment, afhankelijk van het deel van het lichaam van de proefpersoon dat werd behandeld (“Rolfed”) door de genezer. Gelijktijdig met de elektronische gegevens, was er een auralezer aanwezig, Mevr. Rosalyn Bruyere, en ze nam haar observaties op met een microfoon en noteerde de kleur, grootte en energie beweging van de chakra’s en aurische ‘wolk’ van de proefpersoon tijdens elke sessie. Als belangrijke bevinding merkte Hunt op dat bepaalde golfvormen en frequenties in chakra-elektrische activiteit overeen kwamen met bepaalde kleuren waargenomen door Bruyere op diezelfde chakra-locaties. Met frequentieanalyse tussen 100 Hz – 1 KHz werden voor elke aura kleur een verschillende frequentie ontdekt, ongeacht de chakra-locatie. Een andere opmerkelijke bevinding was een waargenomen toename in amplitude van elektrische activiteit als een chakra ‘geopend’ was. In navolging op Hunt’s werk, maakten Wirth en collega’s (1997) multisite chakra EMG-opnames tijdens Qigong en Therapeutic Touch healing sessies, maar de wetenschappelijke validiteit van de onderzoeksresultaten van Wirth is helaas in twijfel getrokken (Solfvin et al., 2005).
Onlangs hebben Rowold en Hewson (2020) een vergelijkbare benadering gekozen voor Hunt, met behulp van EMG-elektroden die op de zeven belangrijkste chakragebieden zijn aangebracht, en registreerde frequenties boven 200Hz. Ze meten de basiswaarden in twee groepen: bioveldbeoefenaars (BP, n=20) en universiteitsstudenten (ST, n=24). Voor beide
groepen, observeerden ze 10 verschillende frequentiebanden – de 8 frequenties beschreven door Hunt plus twee extra frequenties. De BP-groep vertoonde een hoger frequentie bandvermogen dan de ST-groep, wat suggereert dat genezers mogelijk meer bioveldkracht of energie hebben om een genezing te doen.
Jalil et al. (2015) gebruikten een draagbare radiofrequentiemeter met een (dipool zweep) antenne om MHz-straling te detecteren van de zeven grote chakra’s bij 26 jonge, gezonde proefpersonen. Deze auteurs hebben de detector uitgebreid gekalibreerd, de optimale antennelengte bepaald en afstand tot het menselijk lichaam. Zij ontdekten dat elk chakra een unieke frequentieband uitstraalt in het MHz-bereik. Gemiddelde frequenties voor de chakra’s varieerden van 29 MHz tot 86 MHz, met de hoogste frequenties gevonden bij de derde oog- en kruinchakra’s. Ter ondersteuning van deze bevinding heeft het menselijk lichaam een algemene resonerende radiofrequentie van ongeveer 53 MHz (King, 2000).
Conclusie van het onderzoek:
Deze 16 onderzoeken, hoewel gering in aantal, suggereren dat de chakra’s wel wetenschappelijk afgebakend kunnen zijn wetenschappelijk, vergelijkbaar met acupunctuurpunten en meridianen die uniek zijn op hun elektrische eigenschappen (Ahn et al., 2008) en mogelijke anatomische correlaten met de zenuwpunten (Bai et al.,2011). De onderzoeken van Motoyama en Hunt waren baanbrekend en toonden de mogelijkheid aan
van het bestuderen van chakra’s, en het overbruggen van spirituele/helderziende ervaringen van de chakra’s met wetenschappelijke metingen. Latere studies door Rowold en Hewson (2020), en Jalil et al. (2015), zijn zorgvuldiger ontworpen en wijzen de weg voor toekomstig onderzoek. Kortom, het blijkt dat stralingen detecteerbaar zijn op chakra-plaatsen, wat consistent is met het opkomende gebied van energiegeneeskunde en bioveldtherapieën (Matos et al., 2021). Hoewel spirituele tradities de eerste waren die een subtiel lichaam en subtiele energieën beschrijven (Loizzo, 2016), suggereert wetenschappelijk bewijs dat de ‘subtiele energie’ in energie geneeskunde niet bovennatuurlijk is en ook geen herziening van de biofysica vereist (Srinivasan,2010; Kafatos et al., 2015). Het bioveld, waar chakra’s deel van uitmaken, is gebaseerd op bio-elektromagnetica en biofysische velden die een regulerende rol spelen in de cellulaire structuur en functie (Movaffaghi en Mohammad, 2009).
Mijn slotpleidooi:
Ik kijk nu naar chakra’s op dezelfde manier als ik kijk naar de kwantum wetenschap en Geesteswetenschappen. Of het nu de relativiteitstheorie is van Einstein, de onzekerheidsrelatie van Heizenberg, het bestaan van zwarte gaten en wormgaten (Stephen Hawkins & anderen), epigenetica (Bruce Lipton; is een Amerikaanse ontwikkelingsbioloog die bekend staat om zijn opvattingen over epigenetica. In zijn boek The Biology of Belief schrijft hij dat overtuigingen de menselijke biologie beheersen in plaats van DNA en overerving) zijn verschillend van gedragsgenetica, of de psychiatrische theorieën over dementie en depressie. Want dit zijn allemaal theorieën die worden ondersteund door empirisch bewijs (omvat elke wetenschappelijke onderzoeksactiviteit die directe, eigen waarnemingen gebruikt) in plaats van bewezen door Newtoniaans wetenschappelijk bewijs. Het Newtoniaanse paradigma heeft de laatste 300 jaar de wetenschap gedomineerd! In dit paradigma kan alles geïsoleerd en teruggebracht worden tot zijn afzonderlijke delen. Het is voor de wereld prachtig geweest om dit paradigma te ervaren. Wij hebben zoveel geleerd en geëvolueerd met behulp van deze beginselen. Einstein was een Newtoniaans wetenschapper (zoals de meeste wetenschappers van de laatste 3 eeuwen). Dankzij dit paradigma hebben wij microscopen en telescopen kunnen ontwikkelen. Wij hebben een geavanceerd begrip ontwikkeld van de microkosmos, ons lichaam, de organen cellen, atomen, enzovoort. Wij hebben ook een veel verder gevorderd begrip ontwikkeld van de astronomie, de kosmologie en het heelal. Maar wanneer Newtoniaanse wetenschappers dingen tegenkwamen die niet in dit paradigma pasten, diskwalificeerden zij hun bevindingen als ‘zweverig, niet bestaand, dromerig, onzin, hocus pocus’. Toch wil ik persoonlijk Einstein echt wel de credits geven dat, ondanks dat hij an sich een 3D Newtoniaanse wetenschapper was, ook echt wel nadacht en uitspraken had die meer stroken met de 5D, zoals: ‘Everything is energy, It takes a touch of genius — and a lot of courage — to move in the opposite direction.” – “Imagination is more important than knowledge.” – “The only real valuable thing is intuition.”. Leuke zijstap, voor mijn ACT opleiding mosten we ons ‘kletshoofd’ een naam geven. Om je te kunnen decentreren van dit denken. De mijne was Einstein 😉
Even terug. En dus toch zijn deze empirische theorieën, die geestenwetenschappen (bv over depressie en dementie) die haaks staan op de newtoniaanse wetenschappen, allemaal volledig geaccepteerd. Dat geldt ook voor verschillende theorieën in de moleculaire biologie en neurowetenschappen die de verbinding tussen lichaam en geest ondersteunen. Dus ja, ik ben wel overtuigd dit dualisme en newtoniaanse los te laten. Dat we een aan elkaar ‘gemonteerd’ wezen zijn, dat bestaan uit lichaam – geest – denken – emoties. Nee, alles is met elkaar verbonden op het kleinste moleculaire niveau. Bewustzijnsvelden zijn één geheel, wij zijn één geheel, de wereld en het Universum zijn één geheel en staan met elkaar in verbinding. Als twee vingers die elkaar bijna raken, zo is mijn inziens ook bijna het ‘bewijs’ daar voor deze uniciteit. En dus kan ik zo op het einde concluderen, dat het woord Chakra me niet meer zal irriteren 🙂
Origineel artikel: Moga, M. (2022). Is there scientific evidence for chakra’s? International Journal of Healing and Caring 2022, 22(2)39-45.
Meer weten over wat ik kan doen als holistisch therapeut bij jouw klachten als onrust, emotionele klachten?
Kijk als je wat meer informatie en / of ondersteuning zoekt even een kijkje op mijn website www.lichtreis.com. Ik werk op een holistische manier, ik beschouw de mens als 1 geheel, en kijk naar het fysieke, emotionele, mentale, energetische en spirituele niveau. Ik werk als WO psycholoog (en als mens) graag met evidendence based methoden zoals acceptatie en commitment therapie (ACT) en Mindfulness en combineer dit graag met alternatieve methoden zoals Neuro Emotionele Intergratie (NEI) en holistische therapie. Tijdens een sessie krijg je mij, en omdat ik vanuit mijn Science meets Soul principe werk krijg je altijd een combinatie van alles wat ik heb geleerd 🙂
